مجله گزارش موسیقی-پویان نادری

ما انسانها همواره در حال انتخاب کردن در زندگی هستیم: انتخاب بین گزینه­ ی درست و گزینه­ی آسان. با کمی تأمل در انتخاب­های گذشته پی خواهیم برد که کدام انتخاب­ها درست و کدام­ها آسان بوده ­اند. در نگاه اول شاید به نظر رسد که این موضوع ربطی به دنیای موسیقی ندارد اما اگر با کمی دقت مسائل و مواضع موسیقی را تحلیل کنیم، خواهیم دید که این موضوع چندان هم بی­ربط نیست.

برای مثال چقدر آسان است وقتی موسیقی­ای که تا بحال نشنیده ­ایم یا برای گوش ما غریب است را موسیقی بد یا مبتذل بخوانیم. بنده هیچ کتاب یا مأخذ معتبری را نمیشناسم که تعریفی برای موسیقی مبتذل در آن نگاشته شده باشد. شاید مردمان شریف یک مرز و بوم، هر آنچه که نسبت به آن آگاهی ندارند را مبتذل بنامند. حال انتخاب درست کدام میتواند باشد؟ آیا نمیتوان با تحقیق و تحلیل در مورد موسیقی­ای که برای گوش ما ناآشناست ریشه­ها و دلایل به وجود آمدنش را دریافت؟ مگر نه اینکه در عالم هنر هر سبک و گونه­ای که بوجود می­آید حتماً دلیلی برای بجودآمدن داشته است؟ اگر به گوش امروزِ ما، نوعی از موسیقی­ خوشایند نیست، شاید از ناآگاهی ماست. شاید به گوش خود جز اصوات اقلیمی و تعصبی­مان چیزی نخوراندیم. شاید گوش ما زندانی تعصب­ها و افکار بسته­ی ماست. بنده به عنوان آهنگساز و معلم موسیقی باید اشاره کنم که اگر سلیقه­ی موسیقایی شما در طول چندین سال تفاوتی نکرده است، پس گوش و هوش شما نیز هیچگونه پیشرفتی نداشته است.

نمونه ­ی دیگری از انتخاب صحیح یا آسان، میتواند در رابطه با حالت دفاعی برخی همکاران و هنرجویان حوزه ­ی موسیقی سنتی در برابر کسب علم موسیقی باشد. و چه سهل است خود را بی­نیاز از علم دانستن. چه آسوده است آنکه در بی­خبری به سر میبرد. آیا علم و آگاهی در هنر باعث پیشرفت درک و فهم موسیقی و کشف احساسات نو نمی­شود؟ هنرجویان بسیاری در این حوزه از آنچه مینوازند کاملاً بی­خبرند و چون درک صحیحی از آنچه مینوازند ندارند، سرانجام مأیوس و سرخورده میشوند.